Lingua neerlandesa

Article on other languages:

Neerlandés (Nederlands)
Outros nomes: Holandés, flamengo
Falado en: Países Baixos, Bélxica, Francia, Alemaña, Surinam, Antillas Holandesas, Aruba, Indonesia
Total de falantes: 23 millóns
Posición: 40
Clasificación xenética: Indoeuropeo
 Xermánica
  Xermánica occidental
   Saxónica baixa
    Franconia baixa
     Neerlandés
Estatuto oficial
Lingua oficial de: Aruba
Antillas Neerlandesas
Bélxica
Países Baixos
Surinam
Unión Europea
Regulado por: Nederlandse Taalunie
Códigos de lingua
ISO 639-1: nl
ISO 639-2: dut
ISO 639-3: nld
SIL: DUT

Mapa das áreas neerlandés falantes do mundo

O neerlandés é unha lingua de orixe xermánica. Forma parte do grupo xermánico occidental, e está próxima ao baixo alemán e un pouco máis alonxado do frisón. Fálano aproximadamente uns 30 millóns de persoas no mundo, fundamentalmente nos Países Baixos e en Bélxica.

O neerlandés é idioma oficial nos Países Baixos, así como en Bélxica, nas dependencias neerlandesas do alenmar (Antillas Neerlandesas e Aruba), e na antiga colonia neerlandesa de Surinam.

Ademais, unhas 60.000 persoas fálano no noroeste de Francia, na zona fronteiriza con Bélxica. Tamén se fala reducidamente nalgunhas partes de Indonesia, onde fora a lingua da administración pública colonial neerlandesa.

Índice

Estandarización

A norma culta denomínase AN (Algemeen Nederlands ou "neerlandés xeral"), termo considerado menos elitista ca ABN (Algemeen Beschaafd Nederlands ou "neerlandés xeral culto"), utilizado antigamente. A Unión da Lingua Neerlandesa (Nederlandse Taalunie) encárgase de fixar a norma.

Dialectoloxía

Os grupos dialectais principais do neerlandés son cinco: o flamengo, o holandés, o baixo saxón, o brabantés e o limburgués. Os falares flamengos son os propios da parte sudoccidental dos Países Baixos e do oeste de Bélxica, así como da zona neerlandófona de Francia. Ás veces, dende unha perspectiva histórica, denóminase flamengo o neerlandés de Bélxica, independentemente de que este sexa lingüisticamente flamengo, brabantés ou limburgués.

Véxase o mapa da ubicación dos dialectos e as linguas rexionais. Trátase dunha clasificación ampla, coa maioría dos dialectos de transición non están incluidos. Polo tanto, está destinada soamente a crear unha imaxen global da propagación dos dialectos do neerlandeés. O baixosaxón, o zelandés e o limburgués non deben considerarse como un idioma aparte, non teñen antecedentes políticos. A fronteira entre dialecto e lingua é moi problemática na zona lingüística xermano-occidental, sobre todo nos Países Baixos e Flandes. Hai que ter precaución ao uso deste mapa, xa que non se indica onde se fala a lingua con fluidez, e pode non ser respaldado por tódolos expertos (sobre todo os límites do limburgués e o baixosaxón).

Dialectos neerlandeses
Suriname
Antillas Neerlandesas


A. Grupo dialectal occidental meridional (Zelandés/Flamengo occidental)

1. Flamengo occidental, inclúe o Flamengo francés e o Flamengo Zelandés
2. Zelandés

B. Grupo dialectal occidental setentrional (Holandés)

3. Holandés meridional
4. Westhoeks
5. Waterlandés* e Volendamés*
6. Zanés*
7. Kennemerlandés
8. Friso-holandésl*
9. Biltés chamado Biltsk polos nativos, Midislandés, Frisón urbán e Amelandés*

C. Grupo dialectal oriental setentrional (Baixosaxón)

10. Kollumerlandés
11. Groninxio e Noordenvelds
12. Stellingwerfs
13. Drentés central
14. Drentés meridional
15. Tuentés
16. Twents-Graafschaps
17. Gelders-Overijssels (Achterhoeks) e Urks
18. Veluws

D. Grupo dialectal central setentrional

19. Utrechts-Alblasserwaards

E. Grupo dialectal central meridional

20. Gelderés meridional
21. Brabantés setentrional e Limburgués setentrional
22. Brabantés
23. Flamengo oriental

F. Grupo dialectal oriental meridional

24. Limburgués

G. Surinamés

25. neerlandés surinamés

H. Neerlandés das Antillas e Aruba

26. o neerlandés antillano

Outros

FL. Provincia de Flevolanda. Aquí non se formou ningún dialectro. Máis ben o que hai é unha mezcla de varios falares, sobre todo do sur, de Amsterdam (en Lelystad e Almere). Véxase tamén o neerlandés dos IJsselmeerpolders. O norte e en particular en Urk e arredores foi tradicionalmente unha zona dos dialectos falados do baixosaxón.

* Os dialectos marcados cun asterísco, ainda que incluído baixo o holandés, pero ten tradicionalmente un moi forte sustrato do frisón. [1] Sen embargo, as investigacións do dialectólogo Harrie Scholtmeijer do Instituto Meertens de Dronten amosan que os xovens falan holandés sen acento. [2]

A maioría dos dialectos aproximánse cada vez máis ao neerlandés estándar, xa que este é o que se utiliza nos medios de comunicación, tanto en Bélxica coma nos Países Baixos. Estes dialectos están a perder as súas características, as palabras de seu, e ás veces incluso a pronunciación. Os dialectos que están máis alonxados do estándar son o limburgués e o groninxio. No mapa pódese ver que incluso o afrikaans está máis cerca da norma que estes dialectos.

[3]

Linguas relacionadas

O afrikaans é unha das linguas oficiais na República de Sudáfrica, e en Namibia e ten unha importante base lingüística neerlandesa, ata o punto de que historicamente foi considerado un dialecto do neerlandés.

O papiamento é unha lingua crioula das Antillas Neerlandesas que integra termos españois, portugueses e neerlandeses. Pero a base principal é o castelán e o portugués, non neerlandesa.

Ligazóns externas

Linguas oficiais da Unión Europea
Búlgaro | Checo | Dinamarqués | Neerlandés | Inglés | Estoniano | Finés | Francés
Alemán | Grego | Húngaro | Irlandés | Italiano | Letón | Lituano | Maltés
Polaco | Portugués | Romanés | Eslovaco | Esloveno | Castelán | Sueco
Fonte: Sitio da Unión Europea


Traído desde "http://gl.wikipedia.org/wiki/Lingua_neerlandesa"

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.