Fisión nuclear

Article on other languages:

Fisión nuclear

Na fisión nuclear, un átomo dun elemento é dividido producindo dous átomos de menores dimensións de elementos diferentes.

A fisión de 1 kilogramo de uranio 235 libera unha media de 2,5 neutróns por cada núcleo dividido. Á súa vez, estes neutróns van causar axiña a fisión de máis átomos, que liberarán máis neutróns e así sucesivamente, iniciando unha auto-sustentada serie de fisións nucleares, á cal que se lle dá o nome de reacción en cadea, que resulta na liberación continua de enerxía.

Cando se calcula a masa total dos produtos da escisión nuclear, verifícase que é menor que a masa orixinal do átomo antes da escisión. A teoría da relatividade de Albert Einstein dá a explicación para esta masa perdida: Einstein demostrou que masa e enerxía son dúas equivalentes. Polo tanto, a masa perdida durante a escisión reaparece baixo a forma de enerxía. Einstein resumía esta equivalencia na famosa ecuación

E = mc^2\,\!

onde E é a enerxía, m a masa e c a velocidade da luz. Dado que c é moi grande (300 000quilómetros por segundo), ocorre igual con E, que é realmente moi grande, mesmo cando se perde unha moi pequena porción da masa.


Véxase tamén

Otto Hahn

Fusión nuclear

This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.