|
Article on other languages:
|
A distribución normal ou gaussiana é a distribución de probabilidade que con máis frecuencia aparece na estatística e teoría de probabilidades. Isto débese a duas razóns fundamentalmente:
A función de densidade está dada por: onde μ é a media e σ é a desviación estándar (σ2 é a varianza). A distribución normal, tamén chamada distribución Gaussiana, é unha moi importante distribución de probabilidade en moitos campos. É unha familia de distribucións coa mesma forma xeral, diferenciándose nos seus parámetros de localización e escala: a media ("valor esperado") e a desviación estandar ("variabilidade"), respectivamente. A distribución normal estándar é a distribución normal con media cero e desviación estándar un (al líneas verdes nos gráficos da dereita). A miudo chámaselle curva de campana xa que a gráfica da sua densidade de probabilidade semella unha campana.
ResumoA distribución normal é un modelo conveniente en fenómenos da natureza e en ciencias do comportamento. Unha grande variedade de test psicolóxicos e fenómenos físicos como a contaxe de fotóns seguen unha distribución normal. Mentras non se coñecen as causas de estes fenómenos, o uso da distribución normal pode xustificarse teoricamente en situacións nas que moitos pequenos efectos son engadidos a unha variable que pode ser observada. A distribución normal tamén aparece en moitas áreas da estatística: por exemplo, a distribución mostral da media é aproximadamente normal, ainda que a distribución da poboación da mostra non sexa normal. A distribución normal maximiza a entropía da información entre tódalas distribucións con media e varianza coñecida, o cal a fai a escolla natural de distribución de datos resumidos en termos de media e varianza. A distibución normal é a familia máis usada de distribución en estatística, e moitos test estatísticos están baseados na suposición de normalidade. Na teoría da probabilidade, as distribucións normales aparecen como as distribucións límite de varias familias de distribución continuas e discretas. HistoriaA distribución normal foi introducida por primeira vez por de Moivre nun artigo no 1733 (reimpreso na segunda edición do seu The Doctrine of Chances, 1738) no contexto de aproximar certas distribucións binomiales para un n grande. O seu resultado foi ampliado por Laplace no seu libro Analytical Theory of Probabilities (1812), e agora chámase Teorema de Moivre-Laplace. Laplace usou a distribución normal na análise de errors nos experimentos. O método dos mínimos cadrados foi introducido por Legendre en 1805. Gauss, que reclamaba ter usado o método dende o 1794, xustificouno rigurosamente no 1809 asumindo unha distribución normal dos erros. O nome "curva de campana" remóntase a Jouffret que usou o termo "curva de campana" no 1872 para unha distribución normal bivariable con compoñentes independentes. O nome "distribución normal" fou acuñado independentemente por Charles S. Peirce, Francis Galton e Wilhelm Lexis aredor do ano 1875. Esta terminoloxía e desafortunada, xa que reflexa e incremente a falacia de que moitas out todas as distribucións de probabilidade son "normales". A cuestión de que a distribución se chame normal ou Gaussiana é un tema da ley de Stigler: "Niñún descubrimento científico recibe o nome despois do seu descubridor orixinal." Especificacións da distribución normalExisten varias formas de especificar unha variable aleatoria. A máis visual é a función de densidade de probabilidade (gráfica superior), que representa a probabilidade de cada valor da variable aleatoria. A función de densidade acumulativa (función de distribución, integral da función de densidade de probabilidade), é unha forma máis clara conceptualmente de especificar a mesma información, pero para un ollo non entreado a gráfica é moito menos informativa. Formas equivalentes de especificar a distribución normal son: os momentos, a función característica, a función xeradora de momentos. Algúns son útiles para o traballo teórico, pero non son intuitivos. Función densidade de probabilidadeA función de densidade de probabilidade da distribución normal con media μ e varianza σ2 (equivalentemente, desviación estándar σ) é un expemplo de unha función Gaussiana, (Véxase tamén función exponencial e pi.) se unha variable aleatoria X ten esta distribución, escribimos X ~ N(μ,σ2). Se μ = 0 e σ = 1, a distribución chámase distribución normal estándar e a función de densidade de probabilidade redúcese a A imaxe da dereita mostra a gráfica de unha función de densidade de probabilidade de unha distribución normal con varios conxuntos de parámetros. Algunhas cualidades importantes da distribución normal son:
Función de distribuciónA función de distribución (cumulative distribution function, cdf) defínese como a probabilidade de que a variable X teña un valor menor ou iguala x, e é expresado en termos de función de densidade como A cdf da normal estándar, representada normalmente como Φ, é a cdf xeral evaluada con μ = 0 e σ = 1, A cdf da normal estándar pode expresarse en termos de unha función especial chamáda función error, como A función de distribución inversa, pode expresarse en termos da función inversa de error: Esta función chámase as veces función probit. Os valores de Φ(x) poden aproximarse bastante mediante varios métodos, como integración numérica, series de Taylor ou series asimptóticas. Funcións xeradorasFunción xeradora de momentosA función xeradora de momentos defínese como o valor esperado de exp(tX). Para unha distribución normal, pódese ver que a función xeradora de momentos é como pode verse completando o cadrado no expeñente. Función característicaA función característica defínese como o valor esperado de exp(itX), onde i é a unidade imaxinaria e A función característica obtense substituindo t por it na función xeradora de momentos. PropiedadesAlgunhas das propiedades da distribución normal son:
Estandarización de variables aleatorias normalesComo consecuencia da Propiedade 1, é posible relacionar tódalas variables aleatorias normales coa normal estándar. Se X ~ N(μ,σ2), entón é unha variable aleatoria normal estándar: Z ~ N(0,1). Unha concecuencia importante é que a función de distribución (cdf) dunha distribución xeral normal é entón Igualmente, se Z ~ N(0,1), entón
é unha variable aleatoria normal con media μ e varianza σ2. A distribución estándar normal está tabulada, e as outras distribucións normales son simples transformacións da estándar. Polo tanto, pódense utilizar valores tabulados da función de distribución da normal estándar para atopar os valores da función de distribución dunha normal xeral. MomentosAlgúns dos primeiros momentos da distribución normal son:
Tódolos cumulants da distribución normal despois do segundo son cero. Véxase taménReferencias
Ligazóns externas
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
This article is from Wikipedia. All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License.