Article on other languages:
- ثنائي_أكسيد_الكربون
- Въглероден_диоксид
- কার্বন_ডাই_অক্সাইড
- Ugljik_dioksid
- Diòxid_de_carboni
- Oxid_uhličitý
- Carbon_deuocsid
- Kuldioxid
- Kohlenstoffdioxid
- Διοξείδιο_του_άνθρακα
- Carbon_dioxide
- Karbona_dioksido
- Óxido_de_carbono_(IV)
- Süsihappegaas
- Karbono_dioxido
- کربن_دیاکسید
- Hiilidioksidi
- Dioxyde_de_carbone
- Dé-ocsaíde_charbóin
- Dióxido_de_carbono
- פחמן_דו-חמצני
- कार्बन_डाईआक्साइड
- Ugljikov_dioksid
- Wuhlikowy_dioksid
- Szén-dioxid
- Karbon_dioksida
- Karbo_dioxido
- Koltvísýringur
- Anidride_carbonica
- 二酸化炭素
- tabrelkijno
- ಇಂಗಾಲದ_ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್
- 이산화_탄소
- Dioxydum_carbonis
- Anglies_dioksidas
- Oglekļa_dioksīds
- Јаглерод_диоксид
- कार्बन_डायॉक्साइड
- Karbon_dioksida
- Kohlenstoffdioxid
- Koolstofdioxide
- Karbondioksid
- Karbondioksid
- Dioxid_de_carbòni
- Carbon_dioxide
- Dwutlenek_węgla
- Chimlasay
- Dioxid_de_carbon
- Диоксид_углерода
- Diòssidu_de_carboniu
- Anidridi_carbònica
- Carbon_dioxide
- Oxid_uhličitý
- Ogljikov_dioksid
- Dioksidi_i_karbonit
- Угљен-диоксид
- Karbon_dioksida
- Koldioxid
- Dioksidi_kabonia
- Dwutlynek_wůngla
- காபனீரொட்சைட்டு
- คาร์บอนไดออกไซด์
- Karbondioksit
- Діоксид_вуглецю
- کاربن_دو_اکسید
- Điôxít_cacbon
- Diyocside_di_carbone
- קוילן_זייערס
- 二氧化碳
| Fórmula estrutural | |
|---|---|
 |
|
| Xeral | |
| Nome IUPAC | Dióxido de carbono |
| Nomes comuns | Anhídrido carbónico Gas carbónico Xeo seco (cando en estado sólido) |
| Fórmula química | CO2 |
| Aparencia | gas incoloro |
| Número CAS | 124-38-9 |
| Físicas | |
| Masa molecular | 44,0 um |
| Punto de fusión | 216 K (-57 °C) (presurizado) |
| Punto de ebulición | sublima a 195 K (-78 °C) |
| Densidade | 1,6 ×103 kg/m3 (sólido) 1,98 kg/m3 (gas a 298 K) |
| Solubilidade | 0,145 g/100ml de auga |
| Termoquímica | |
| ΔfH0gas | -393,52 kJ/mol |
| ΔfH0sólido | ? kJ/mol |
| S0gas | 213,79 X·mol-1·K-1 |
| S0sólido | ? X·mol-1·K-1 |
| Seguranza | |
| Frases de Risco e Seguranza | R: - S:9, 23 |
| Inxestión | Pode causar náusea, vómitos, hemoraxia gastro-intestinal. |
| Inalación | Asfixia (sufocamento), causa hiperventilación. |
| Pel | O xeo seco pode ocasionar ulceracións. |
| Ollos | Pode levar a cegueira. |
| Máis información | Hazardous Chemical Database |
| Unidades do SI son usadas cando posíbel. Salvo cando se especifica o contrario, son considerados condicións normais de temperatura e presión. | |
O dióxido de carbono, ou anhídrido carbónico é un composto químico constituído por dous átomos de osíxeno e un átomo de carbono. A representación química é CO2. O dióxido de carbono foi descuberto polo escocés Joseph Black en 1754.
É un gas incoloro, inodoro e insípido, de fórmula CO2, que se produce pola oxidación completa do carbono nos procesos biolóxicos e industriais ou como consecuencia dos incendios forestais, por poñer dous exemplos á parte da expiración humana. É un composto covalente.
Debido á utilización, cada vez maior, dos combustibles fósiles e á proliferación dos incendios forestais, a porcentaxe de dióxido de carbono na atmosfera está aumentando progresivamente desde o inicio da revolución industrial (a mediados do século XVIII era do 0,0289%, a mediados do século XX do 0,030% e a finais del, do 0,035%), polo que constitúe un contaminante atmosférico que contribúe ó incremento do efecto invernadoiro e, consecuentemente, á elevación da temperatura da atmosfera, cun imprevisible efecto sobre os cambios climáticos.
O dióxido de carbono é soluble en auga, tendo a súa solución carácter ácido, o que favorece a disolución das rochas calcarias.
A denominación anhídrido carbónico non se admite nas normas de nomenclatura química inorgánica da IUPAC, aínda que se usa moito de xeito tradicional.
Os animais ao respiraren toman osíxeno da atmosfera e devólveno na forma de dióxido de carbono. Por outro lado, as plantas retiran este gas do aire e utilizano na fotosíntese. Este proceso denominado ciclo do carbono é vital para a manutención dos seres vivos.
Estruturalmente, o dióxido de carbono está constituído por moléculas de xeometría lineal e de carácter apolar. Por iso as atraccións intermoleculares son moi fracas, tornándoo, nas condicións ambientais, un gas. De aí o seu nome comercial gas carbónico.
O CO2, mantido en determinadas cantidades no aire atmosférico, é un dos gases responsábeis da temperatura terrestre. Sen este gas a Terra sería un bloque de xeo. Por outro lado, un exceso de CO2 impide a saída da calor da atmosfera, provocando un quecemento do planeta denominado efecto estufa. Constitúe un 0,03% en volume da atmosfera (en aumento por procesos diversos de actividades humanas), de onde o toman as algas e as plantas para fixar o carbono en forma de materia orgánica, entrando así este elemento no seu ciclo bioxeoquímico.
Nas últimas décadas, debido á enorme queima de combustíbeis fósiles, a cantidade de gas carbónico na atmosfera aumentou moito, contribuíndo ao quecemento do planeta.
Índice |
Aplicacións
- O CO2 é utilizado en bebidas (bebidas carbonatadas) para darlles efervescencia.
- É utilizado en extintores durante os incendios para isolar o osíxeno do combustíbel.
Riscos
- Inxerido pode causar irritacións, náuseas, vómitos e hemorraxias no tracto dixestivo. Inhalado produce asfixia.
- O xeo seco en contacto coa pel causa queimaduras.
- Máis informacións: [1] (en inglés)
Véxase tamén
Ligazóns externas
- Dry Ice information
- Basan Z. Shakhashiri: Chemical of the Week: Carbon Dioxide
- Keeling, C.D. and T.P. Whorf: Atmospheric carbon dioxide record from Mauna Loa, 2002